OLEYİS 10. OLAĞAN GENEL KURULU KARARLARI

(29-30 Temmuz 2006)

KARAR NO: 1

ABD ve işbirlikçileri Irak’ta emperyalist bir işgali sürdürmektedir. Bu işgal sadece Irak’ta yaşayan halklara değil, Ortadoğu’daki tüm halklara ve dünyanın tüm ezilenlerine karşı yürütülen bir saldırının parçasıdır. Günümüzde ABD önderliğindeki güçler, bir nükleer kriz tehdidini ortaya atarak İran’a saldırı hazırlıkları yapmaktalar. Lübnan’a yönelik İsrail saldırısı da bu saldırganlığın bir parçasıdır.

Ne yazık ki Türkiye hükümeti de bu savaşta ABD’nin isteği doğrultusunda konumlanmaya çalışmaktadırlar. Ülkemiz emekçileri Irak’taki işgalin sona erdirilmesini, İran’a yönelik emperyalist bir saldırının engellenmesini istemekte ve Türkiye’nin ABD planlarının bir parçası olmasına karşı çıkmaktadır.

Türk askeri, her ne surette olursa olsun, hangi gerekçeye dayandırılırsa dayandırılsın ABD Emperyalizminin yarattığı Ortadoğu bataklığına  gönderilmemeli, işgalcilerle aynı safta bulunmamalı ve Kurtuluş Savaşımızda görüldüğü gibi asli görevi olan vatan savunması için görev yapmalıdır. Mehmetçiğimizin işgalcilerin zulmüne ortak olması için Lübnan’a gönderilmesine ve haksız bir savaşta boy hedefi olmasına asla müsaade edilmemelidir.

Genel Kurulumuz, tüm emekçileri, ABD’nin emperyalist işgal politikalarına ve Türkiye’nin bu politikaların bir parçası yapılması girişimlerine karşı mücadele ve güç birliği yapmaya; bu mücadeleyi tüm dünya halklarıyla birlikte sürdürmeye çağırır.

OLEYİS, emperyalizme, sömürgeciliğe ve faşizme karşı verilen ulusal kurtuluş ve demokrasi mücadelelerinin yanında olduğunu ilan eder. Bu vesileyle, Ortadoğu Halklarının ABD sömürgeciliğine karşı vermekte olduğu bağımsızlık mücadelesini destekler.

KARAR NO: 2

IMF, Dünya Bankası ve Dünya Ticaret Örgütü’ne karşı mücadele işçi sınıfının ve ezilen halkların en önemli gündemlerinden birisidir. Dünyada ve özellikle Latin Amerika’da gelişen anti-emperyalist mücadele emekçilerin mücadelesi açısından önemli kazanımlar içermektedir.

 Genel Kurulumuz, emperyalizmin ve kapitalizmin yıkılması mücadelesinin bir parçası olarak; IMF, Dünya Bankası ve Dünya Ticaret Örgütü’nün dağıtılması, şimdiye kadar bu kurumlarla yapılan tüm anlaşmaların geçersiz sayılması, bu kurumlardan alınan borçların aslında fazlasıyla ödendiğinden hareketle tüm sonuçlarıyla beraber yok sayılması için mücadele etmeyi; bu mücadeleyi yürüten ulusal ve uluslararası ölçekteki tüm ilerici güçlerle birliktelikler kurmak için çalışmayı karar altına alır.

KARAR NO: 3

Avrupa Birliği tıpkı Amerika Birleşik Devletleri gibi Avrupa Birleşik Devletlerinin kurulmasını amaçlayan bir devletleşme sürecidir ve emperyalist bir yapılanmadır. Bu nedenle AB ile ilişkilerimiz, diğer devletlerle ilişkilerimizde yapılması gerektiği gibi karşılıklı çıkarların elde edilmeye çalışıldığı devletlerarası ilişkiler zeminine oturtulmalıdır.

Gümrük Birliği'nin emekçilere kazanç getirmediği görülmüştür. Bu nedenle bu anlaşma geçersiz sayılmalı ve karşılıklı çıkarlara dayalı yeni bir ticari ilişki düzeni kurulmalıdır.

Türkiye'de demokratikleşme esasen iç toplumsal dinamiklere, özellikle de emek mücadelesine bağlı olarak gerçekleştirilecektir. Bu konuda AB’nin taleplerinin değil Türkiye halkının ihtiyaçlarının gereği yapılmalıdır.

KARAR NO: 4

Kürt kardeşlerimiz ülkemizde yaşayan herkes gibi bu ülkenin asli unsurlarıdır. Kürt sorununun sadece askeri tedbirlerle çözülemeyeceği herkes tarafından ifade edilirken, teröristlerle mücadelenin yanında ihtiyaç duyulan ekonomik ve siyasal tedbirler alınmamaktadır. Önceki hükümetler döneminde de yapılmış olan bu temel yanlışlıkta bu hükümetin de ısrar etmesi yüzünden sorun artık Türkiye’nin bir iç sorunu olmaktan çıkarılarak emperyalist politikaların bir aracı haline getirilmiş bulunmaktadır.

ABD, ayrılıkçı Kürt hareketini kontrolü altına alarak ülkemiz yönelik bir şantaj unsuru olarak kullanmaktadır. Avrupa Birliği ise bir taraftan terör gruplarına açıktan ve üstü kapalı destekler verirken diğer taraftan Türkiye’nin bu gruplara karşı yürüttüğü mücadeleden kaynaklanan insan hakları ve demokrasi sorunlarını istismar etmektedir. Buna rağmen, Hükümet yetkililerinin ABD’yi “stratejik müttefik” olarak tanımlamaları; AB’nin her türlü talebini yerine getirmeyi öncelikli bir görev olarak görmeleri; ülkemizin bütünlüğüne ve huzuruna yönelen tehdidin asıl kaynağını gizlemeye yaramaktadır.

OLEYİS Genel Kurulu, terörist gruplarla mücadelenin gerekliliğinin yanı sıra, bu mücadelenin başarılı olabilmesi için teröre zemin oluşturan aşiret yapısının ve ağalık sisteminin tasfiye edilmesi, işsizlik ve yoksulluk sorunlarının çözülmesi, tüm Türkiye halkının ihtiyacı olan demokratik bir ortamın yaratılması gerektiğine inanmaktadır.

KARAR NO: 5

AKP iktidarı, önceki koalisyon hükümeti döneminde gündeme getirilen İş Yasası Tasarısı’nı sonuca bağlamış ve 4857 Sayılı Yasa haline getirmiştir. Bu yasa sermaye için taleplerinin karşılanması; işçiler için ise kölelik şartlarının ağırlaştırılması yasasıdır.

Öte Yandan Sağlık ve Sosyal Güvenlik Sistemimizin paralı hale getirilmesinin her türlü zemini hazırlanmıştır. Ayrıca Kıdem Tazminatımızın ortadan kaldırılması için girişimlere başlamışlardır.

 Maalesef başta sendikal merkezler olmak üzere tüm emek hareketi, bu yasaya karşı gerekli çapta bir mücadeleyi örgütleyememiştir. Önümüzde, Sendikalar Yasası ve Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Yasası’nın değiştirilmesi süreci vardır. Bu yasalarda yapılacak değişiklik önermelerini incelediğimizde; işçilerin, emekçilerin örgütlenmesi ve mücadelesinin sınırlandırılması yine karşılaşacağımız temel sorundur. Değişikler, sendikaların taleplerini karşılamaktan uzaktır.

OLEYİS Genel Kurulu önümüzdeki dönemde emekçilerin kalan haklarını ellerinden almaya yönelik her türlü yasa ve girişime emekçileri karşı uyanık olmaya ve tüm emekçi örgütlerini, mücadeleyi şimdiden örgütlemeye davet etmektedir.

KARAR NO: 6

Sermayenin emek süreçlerini, kendi egemenliğini artıracak şekilde yeniden örgütlemedeki en önemli araçlarından ikisi özelleştirme ve taşeronlaştırmadır.

Özelleştirme süreci, işçi sınıfının tarihsel mücadelesiyle elde edilmiş olan tüm sosyal hakların geri alınmasını ve her türlü ekonomik etkinliğin özel sermaye tarafından gerçekleştirilmesi gerektiği şeklindeki ideolojinin yerleştirilmesini temel almaktadır. Bu nedenle özelleştirmeye karşı mücadele, sendikaların şimdiye kadar ağırlıkla yürüttüğü şekliyle KİT’lerin özelleştirilmesinin engellenmesi, buralardaki işçilerin haklarının korunmasıyla sınırlı olarak ele alınamaz. Her şeyin en iyisini özel girişimin yapabileceği, serbest piyasa ekonomisinin dışında seçenek olmadığı şeklindeki tezlerin çürütülmesi ve işçi sınıfının kendi ideolojisinin yaygınlaştırılması, bu mücadelenin önemli bir parçası olarak görülmelidir.

Taşeronlaştırma ise işçileri örgütsüzleştirmenin, sermayeye istediği her türlü esnekliği sağlamanın, sigorta gibi en temel işçi haklarının bile gaspedilmesinin önemli bir aracıdır. İşçi sınıfının geniş bir kesimi bu biçimde çalıştırılmaktadır. Bu nedenle taşeronlaştırmaya karşı mücadeleye ve taşeron şirketlere bağlı çalışan işçilerin örgütlenmesine özel önem verilmelidir.

Genel Kurul’umuz, özelleştirmeye ve taşeronlaştırmaya karşı işçi sınıfının örgütlenmesini temel bir görev olarak kabul eder, bu uygulamalara karşı yürütülen tüm emek eksenli mücadelelerin içinde aktif olarak yer almayı, diğer sendikaların ve emekten yana örgütlerin bu uğurda yürüttüğü çalışmaları desteklemeyi karar altına alır.

KARAR NO: 7

Genel Kurul’umuz, işçi sınıfının mücadelesinin tüm dünya ölçeğinde bir ve aynı amaca dönük bir mücadele olduğundan, başarısının ancak uluslararası dayanışma ve birliklerin güçlü bir şekilde oluşturulmasından geçtiğinden hareketle, küreselleşme karşıtı oluşan dünya çapındaki hareketi olumlu bir gelişme olarak kabul etmekle birlikte işçi sınıfının eşitlik ve özgürlük mücadelesinin ancak ve ancak sınıf temelli bir anti-kapitalist ve anti-emperyalist yaklaşımla yükseltilmesi gereğini karar altına alır.

KARAR NO: 8

Ülkenin bağımlılıktan kurtarılması, gerçek demokrasinin, tam bağımsızlığın yerleştirilmesi ve bu yoksulluk düzeninin değiştirilmesi için sendikal hareketin, özellikle devrimci sendikal hareketin yeniden güçlendirilmesi gerekmektedir. Bu açıdan Konfederasyonumuz DİSK'in ve sendikamız OLEYİS'in örgütsel bakışının ve örgütsel yapısının demokratik bir anlayışıyla yeni sendikal hareket dönemine uygun hale getirilmesinin önemini özellikle vurgularız.

Bu aşamada, bilinçli, kararlı ve etkin bir örgütlenme hamlesiyle sendikamızın güçlendirilmesi için seferber olmak öncelikli örgütsel çalışmamız olacaktır. Genel Kurulumuz, sendikal kazanımların ancak büyük ve disiplinli bir sendikal yapıyla mümkün olabileceğini, hedefe ulaşmamız gereken bir temel ilke olarak belirtir.

KARAR NO: 9

Dinamik, kararlı ve tam anlamıyla demokratik bir sendikal örgüt yapısını gerçekleştirmek azminde olan sendikamızın yeni dönemdeki hedefleri, Genel Kurulumuzca aşağıdaki şekilde karar altına alınmıştır:

- Konfederasyonumuz DİSK ve bağlı sendikalarla koordineli bir biçimde çalışılmalı güçlü OLEYİS'i gerçekleştirmek için disiplinli ve kararlı bir örgütlenme çalışması başlatılmalıdır.

- OLEYİS ailesinin bütün üyelerinin edilgen değil etken olduğu; katılım ve denetleme araçlarının sonuna kadar açık olduğu bir sendikal yönetim anlayışı benimsenmelidir.

            -Toplu iş sözleşmelerinin katılımlı, bilimsel, demokratik bir biçimde tüm OLEYİS üyelerinin bilgisi ve görüşleri dahilinde en açık ve şeffaf biçimde gerçekleştirilmelidir.

- Örgütün güçlü bir mali yapıya sahip olmasının gerekliliğinden hareketle, sendikal hedeflerimizle bağlantılı olmayan sendika harcamalarının tamamen kısıtlanması, bunun gerçekleştirilmesi için etkin bir mali disiplinin ve demokratik mali denetlemenin sağlanması, sonuç olarak, borcu olmayan, grev fonu güçlü, örgütlenme ve eğitim bütçesi sağlam olan bir mali yapının kurulabilmesi en temel hedefler olmalıdır.

            -Hedeflerimize ulaşabilmek için, bilgili, eğitimli, nitelikli, sınıf bilincine sahip üyelerimizin olmasının gerekliliğinden hareketle, eğitim ve bilgilendirme çalışmalarımız hızlandırılmalı, bu amaçla planlı bir eğitim çalışması, bütün işyerlerinde, bütün üyelerimizin katılacağı şekilde, etkili bir biçimde gerçekleştirilmelidir.

-OLEYİS, uluslararası dayanışmaya, uluslararası emek örgütleriyle işbirliğine önem veren bir sendikal gelenekten gelmektedir. Bu dönemde, emekçilerin uluslararası dayanışması daha büyük bir önem kazanmaktadır. Bu yüzden sendikamızın, öncelikle üyesi bulunduğu, kendi işkolunun üst örgütleriyle işbirliğini sıklaştırması, sendikal ilke ve hedeflerimiz doğrultusunda ortak çalışmalar yapılması gereklidir. Bu işbirliği, sadece kendi üst örgütlerimizle değil, diğer uluslararası emek örgütleriyle de, Konfederasyonumuz aracılığıyla gerçekleştirilmelidir.

-Sendikamız, kadın ve genç işçilerin yoğunluk kazandığı bir işkolunda örgütlüdür. Kadın çalışanların, diğer çalışanlardan daha büyük sorunlarla karşı karşıya kaldığı bir gerçektir. Genç işçilerin de, hem sendikal kültürü öğrenmeleri, hem de yeni başladıkları istihdam ilişkilerine hazırlıklı olmaları gerekmektedir. Bu amaçla, özellikle kadın çalışanlara ve gençlere yönelik eğitim ve örgütlenme çalışmalarının hızlandırılması öncelikli hedeflerimiz arasında olmalı ve bunu gerçekleştirmek üzere, Sosyal ilişkiler ve Kadın İşçiler Dairesi bünyesinde faaliyet yürütecek "Kadın İşçiler" ve "Genç İşçiler" Bürolarının oluşturulması ve etkin bir biçimde örgütlenmeleri için gerekli çalışmalar yapılmalıdır.